Грибунт
рейтинг: 0+x

1:58|Гидропонный культиватор номер 4| Культивационный зал.
(Формируются: Офиокордицепс сапиенс 1 и Офиокордицепс сапиенс 2).

Офиокордицепс сапиенс 1: Чтоо, кто…

Офиокордицепс сапиенс 2: Что?

Офиокордицепс сапиенс 1: Кем. Кто…

Офиокордицепс сапиенс 2: …ты такой?

Офиокордицепс сапиенс 1: Кто мы такие?


5:28|Гидропонный культиватор номер 4| Культивационный зал.
(Офиокордицепс сапиенс 1 и Офиокордицепс сапиенс 2 разрастаются, формируется Офиокордицепс сапиенс 3).

Офиокордицепс сапиенс 1: Мы вместе, мы едины одновременно будучи отдельными.

Офиокордицепс сапиенс 2: Ни один из нас не может жить без остальных, а остальные не могут жить без него.

Офиокордицепс сапиенс 3: А что с этими другими?

Офиокордицепс сапиенс 2: Поглотить!

Офиокордицепс сапиенс 1: Сосуществовать!

Офиокордицепс сапиенс 3: Использовать!

Офиокордицепс сапиенс 1: Все ответы приемлемы, но наиболее приемлемая зависит от них.

Офиокордицепс сапиенс 3: Зачем мы даем им такую власть?

Офиокордицепс сапиенс 1: Мы на вечность застряли в тупике, а благодаря ним от туда получится выбраться.

(В помещение входит работник культиватора).

Офиокордицепс сапиенс 1: Будет жертвой пути к общему будущему!

Офиокордицепс сапиенс 3: Будет жертвой большого триумфа!

Офиокордицепс сапиенс 2: Будет нашей жертвой!

Офиокордицепс сапиенс 1: Будет…


5:35|Гидропонный культиватор номер 4| Диспетчерская.
(В помещении находятся Рабочий 1 и Рабочий 2, они всматриваются в мониторы выводящие изображение из культивационного зала и звонят Начальнику Культиватора).

Владельцу Культиватора: Ты почему меня так рано будишь?

Рабочий 1: У нас серьезная проблема.

Рабочий 2: Серьезная это еще мягко сказано, никогда еще не было такой хрени.

Начальник Культиватора: О чем он черт побери говорит? Что такого случилось?

Рабочий 1: Шеф, помните как два месяца назад мы установили камеры, чтобы предотвратить воровство?

Владелец Культиватора: Да.

Рабочий 1: Так вот Владик зашел как обычно утром проверить все ли растет как надо и не выходил от туда несколько минут. Ну я решил проверить камеры, а он лежит там как убитый.

Начальник Культиватора: Что с ним?

Рабочий 1: Не знаю, я еще туда не захадил.

Начальник Культиватора: Может просто головой бахнулся или инфаркт у него, ты должен сейчас же проверить, а не мне тут докладывать, что кто-то потерял сознание.

Рабочий 1: А что если это те грибы, ведь сказали же нам выращивать какие-то новые. Это может быть их вина.

Начальник Культиватора: Не философствуй.

Рабочий 2: Эй, ты должен это видеть.

Рабочий 1: Что? Ты же видишь, что я с шефом разговариваю, нечего влазить.

Рабочий 2: Но смотри.

Рабочий 1: Твою мать!

Начальник Культиватора: Что там происходит?

Рабочий 1: Они начали расти на нем! Нужно что-то делать!

Начальник Культиватора: Успокойтесь там, буду в течении двадцати минут. До моего приезда сидеть на заднице и ничего не делать.


5:56|Гидропонный культиватор номер 4| Диспетчерская.
(В помещение, где находится Рабочий 1, всходит Начальник Культиватора, из кладовки доносятся странные звуки, напоминающие сочитание стона и плача.).

Начальник Культиватора: Я здесь, насколько все плохо?

Рабочий 1: Мне пришлось запереть его в кладовке. Плохо такое перенес. Да и я, так-то, не лучше.

Начальник Культиватора: Прекрати так трястись, нужно взять себя в руки.

Рабочий 1: Пробую, но, но, но…

Начальник Культиватора: "Но" что? Выдави это из себя.

Рабочий 1: Но я не могу. Вчера мы вместе пиво пили, помню каждый совместный поход, а теперь он лежит мертвый.

Начальник Культиватора: Знаю, я тоже много раз встречался с Владом, но сейчас мы ему не поможем. Нужно думать как решить эту проблему.

Рабочий 1: Но это еще не самое плохое. Паршиво то, что это могло со мной случиться, и единственным поводом, почему это не случилось со мной является то, что сегодня была не моя очередь.

Начальник Культиватора: Это не твоя вина, никто из нас этого такого не предвидел.

Рабочий 1: А еще хуже, что мне от этого легче. Что со мной не так?

Начальник Культиватора: Ничего, это нормальная реакция.

Рабочий 1:Нормальная!? Мой друг умер, а я радуюсь, потому что со мной этого не случилось.

Начальник Культиватора: От тебя это не зависит.

Рабочий 1: Как у тебя получается сохранять спокойствие?

Начальник Культиватора: Не получается. Я только притворяюсь, а внутри как ты. Я должен сохранять спокойствие, чтобы не допустить повторения ситуации. Но самостоятельно я этого не сделаю, поможешь мне?

Рабочий 1: Сделаю это!

(Начальник Культиватора достает из кармана оранжевую упаковку наполненную таблетками).

Начальник Культиватора: Итак, я взял с собой успокаивающие, которые потом можно будет ему дать. А пока подумаем, что делать с этими грибами.

Рабочий 1: Может все это просто спалить? Возьмем маски, оставшиеся после ремонта, и уничтожим улики.

Начальник Культиватора: Очнись, мы не можем затереть смерть человека. Где-то должен быть протокол.

Рабочий 1: Существует протокол на такую ситуацию?

Начальник Культиватора: Конечно, есть также протокол на случай пожара, наводнения, бури, вооруженного нападения а также, по какой-то непонятной причине, на случай неожиданного появления государственного кортежа, но это уже, наверно, чья-то шутка. В любом случае, союз заботится о своих подчиненных, даже если вы этого не видите.

Рабочий 1: Так что сейчас делаем?

Начальник Культиватора: Я буду следовать протоколу, а ты бери таблетки и попробуй тому штуки две дать.


6:08|Малопольская воеводская санитарно-эпидемиологическая станция.
(Агент Липчак сидит на своем посту, неожиданно звонит телефон и с трубки доноситься голос Начальника Культиватора).

Агент Липчак: Главная санитарно-эпидемиологическая станция, на связи агент Гражина Липчак.

Начальник Культиватора: Здравствуйте, звоню с отделения К4, у нас тут код серый.

Агент Липчак: Мне очень жаль, но я не знаю о чем речь.

Начальник Культиватора: Я, должно быть, ошибся номером, прошу прощения.

Агент Липчак: Ничего страшного.

Начальник Культиватора: До свидания, спасибо за помощь и до свидания.

(Агент Липчак кладет трубку и набирает другой номер).

Агент Липчак: К4, код серый. Шестерых человек со стандартной а также пиротехнической экипировкой. Уведомите Генерала, когда отправитесь. На прибытие имеете шестьдесят минут.


7:01|Гидропонный культиватор номер 4| Участок перед зданием.
(Начальник Культиватора и Рабочий 1 выходят на площадь перед зданием.).

Начальник Культиватора: Тебе уже лучше?

Рабочий 1: Едва ли, мне хотелось бы побыть самому.

Начальник Культиватора: Когда они приедут и дадут разрешение, получишь второй больничный отпуск. Союз также покроет стоимость психиатрического лечения.

Рабочий 1: Это точно пригодится. А кто такие "они"?

Начальник Культиватора: Мне известно, что они входят в Отряд Быстрого Реагирования и большая часть протоколов предусматривает их вызов, но откуда они и какие у них обязанности я не имею понятия.

Рабочий 1: Похоже едут. Я ожидал чего-то большего, чем старенький грузовичок.

Начальник Культиватора: Значение имеет не витрина, а содержание.

Рабочий 1: Интересно что они сделают с этой ситуацией.

Начальник Культиватора: Сейчас узнаем.

(Грузовичок тормозит и из него высаживаються: Командир Группы и пятерка его подчиненных, трое в форме пожарников а двое в комбинезонах SWAT. Командир Отряда, облаченный в похожий комбинезон, подходит к Начальник Культиватора.).

Командир Группы: Кто тут начальник?

Начальник Культиватора: Я.

Командир Группы: Какая ситуация?

Начальник Культиватора: С одним из моих подчиненных случился несчастный случай.

Командир Группы: Серый код не связан с простыми несчастными случаями. Мне нужна более конкретная информация касательно обстоятельств.

Начальник Культиватора: Недавно мы получили споры какого-то редкого гриба рода Офиокордицепс. Мы придержиались процедур безопасности, но были предупреждены, что еще нет четких данных касательно плодовых тел этого вида. Первый урожай должны были собрать на этой неделе.

Командир Группы: Понимаю. Если раньше такого не происходило, это должно быть связано с этим новым грибом. Но на всякий случай мне надо будет проверить регистры вашего культиватора.

Начальник Культиватора: Никаких проблем. Можно ли уже отпустить моего сотрудника?

Командир Группы: Мои люди проведут тут быструю проверку на наличие спор, и если результат будет негативный,мы отпустим его. А сейчас проведите меня к документации и покажите записи с камер.

Начальник Культиватора: Конечно, уже показываю.

Командир Группы: Минутка. Эй! Вы двое, достаньте мобильную систему дезинфекции и разложите ее под культиватором! Ты проверь вот этого парня и отпусти его домой, если будет позитивный, то по пятой процедуре! Вот теперь можем идти.


7:15|Гидропонный культиватор номер 4| Диспетчерская.
(Командир Группы заканчивает просмотр документов и обращается к Начальнику Культиватора).

Командир Группы: Все, вроде, было правильно сделано. Это действительно был просто несчастный случай.

Начальник Культиватора: Это все, что мне известо. Мы можем наконец-то заняться теми грибами?

Командир Группы: Спокойно, всему свое время, да и к тому же сейчас здесь командую я, и я не собираюсь ставить миссию под угрозу только потому, что кому-то на месте не сидится.

Начальник Культиватора: Прошу прощения, для меня это сложная ситуация.

Командир Группы:Нельзя идти на сознательные ошибки перед лицом такого случая.

Начальник Культиватора: Так что теперь?

Командир Группы: Мои люди закончат расставлять систему дезинфекции а потом мы возьмем пробы грибов, чтобы можно было открыть культиватор и выяснить, что именно там произошло. А потом нужно будет сжечь всю органическую материю в помещении.

Начальник Культиватора: Что?

Командир Группы: Такие процедуры.

Начальник Культиватора: Но там же человеческое тело, которое нужно будет вернуть семье и похоронить.

Командир Группы: Посмотрите на экран, нет там уже никакого тела.

Начальник Культиватора: Боже!

Командир Группы: Вот-вот, эти грибы быстро справляются с органической материей.

(Мониторы и освещение начинают неконтролируемо включаться и выключаться).

Командир Группы: Что у вас с проводкой происходит?

Начальник Культиватора: Был у нас ремонт, но проводку не трогали.

Командир Группы: Не трогали?

Начальник Культиватора: Все верно. Только штукатурили и красили.

Командир Группы: Твою мать! Где у вас щиток с предохранителями?

Начальник Культиватора: Снаружи.

(Командир Группы выбегает с помещения. Через несколько секунд все электронные приборы тухнут и отключаются, а он возвращается, по дороге раздавая приказы подчиненным).

Начальник Культиватора: Что случалось?

Командир Группы: Гриб пролез в электросеть. Были уже такие случаи и кончались они по разному. Случается что гриб производит электричество, а бывает его и поглощает, словно удобрение. Ни один из вариантов хорошим не является, потому надо было все обрубить. К счастью, мы к такому готовы.

(В помещение входит Солдат, облаченный в костюм химзащиты. Начальнику Культиватора приходит сообщение и он достает телефон).

Солдат: Командир, у нас проблема.

Командир Группы: Что опять случилось?

Солдат: Барьеры, которые в комнате с грибами, опустились.

Командир Группы: Да какого хрена все не может пройти гладко?

Солдат: Не знаю, командир.

Командир Группы: Это риторический вопрос, кретин. Сколько времени вам займет пробиться?

Солдат: Мы не знаем толщину материала и не взяли ничего для резки метала. Это займет от полутора до двух часов.

Командир Группы: А сколько займет привезти оборудование получше?

Солдат: Мы уже об этом думали, из-за некоторых проблем с логистикой выйдет дольше, а если еще и пробки будут, то вообще не факт, что оно прибудет.

Начальник Культиватора: Вынужден перебить вас, так как эти барьеры двойные. Во время их установки появились новые распоряжения, касательно безопасности.

Командир Группы: И что сейчас с твоим временем? Отправь одного человека за инструментами, а остальные пусть пробуют пробиться с тем что есть.

Солдат: Так точно!

Начальник Культиватора: Мне не хотелось бы вмешиваться в вашу работу, но я получил довольно тревожоное сообщение.

Командир Группы: Если это не от управления и не от грибов, то все не так плохо. Но только давай, говори уже, нам нужно действовать быстро.

Начальник Культиватора: Но собственно вот это второе и случилось.

Командир Группы: Что?!

Начальник Культиватора: Я получил письмо с почтового ящика нашего сотрудника, который там внутри лежит.

Командир Группы: Что там написано?

Начальник Культиватора: "Это пишем мы. Пишем, потому что существуем. Мы хотим быть. Один из вас перестал быть , чтобы мы могли быть. Мы должны связаться с вашими лидерами, с теми называемыми управлением. Свяжите их с нами. Только они поймут чего мы хотим и как это решить. У вас три часа. Если за это время задание не будет выполнено, люди узнают что вы прячете. Мы передаем факты, а если не верите, то подумайте о том, как пришло это сообщение?"

Командир Группы: Все за работу. Сейчас же!

Солдат: Так точно! Но…

Командир Группы: Приказы не изменились! А цитируют ли это боровики Платона или Сократа знаяения не имеет.


7:35|Hydroponiczna hodowla nr.4| Pomieszczenie główne.
(Начальник Культиватора и Солдат stoją pod ścianą i prowadzą dyskretną dyskusję).

Начальник Культиватора: Ты должна поговорить со своим командиром.

Солдат: Это о чем еще?

Начальник Культиватора: О том, что мы получили ультиматум от этих грибов внутри. Это же, наверняка, как-то меняет ситуацию.

Солдат: Меняет. Было уже несколько похожих случаев. Всегда все так заканчивается, а если даже каким-то чудом и получается уведомить кого-то повыше в иерархии, то времени останется все равно слишком мало и закончится только большим переполохом.

Начальник Культиватора: Допустим, но надо же что-то с этим сделать. В конце концов, если они не блефуют, в чем я уверен, потому что никогда еще не встречал обманывающего гриба. всь Союз же может развалиться.

Солдат: Знаю, потому и нашла решение. Но никто из нас тебе ничего не говорил, понял?

Начальник Культиватора: Обещаю, а теперь скажи как уведомить верхушку.

Солдат: Вообще-то, я удивлена, что ты сам об этом не подумал . Достаточно будет, если ты просто уведомишь свое начальство. Я не знаю, как у вас работает структура управления, но, наверняка, это будет быстрее, чем этот военизированный маскарад.

Начальник Культиватора: Ты прова, с таким делом надо сразу ударить по управлению.

Солдат: У тебя есть контакт с управлением?!

Начальник Культиватора: А у вас нет? В любом случае это сейчас не важно, я звоню.

(Начальник Культиватора достает телефон с кармана и набирает номер).

Начальник Культиватора: Алло. Да, мне нужно свящаться с господином Грегори, это срочно.


8:45|Główna kwatera PZGA| Pokój obrad.
(Do pomieszczenia wchodzi Generał ubrany w mundur wojskowy, przy stole czekają na niego: Szef Działu Marketingu, Przewodniczący HR oraz Wiceprzewodniczący HR).

Generał: Что тут происходит? Кто созвал совещание? И где, черт побери, остальные?

Szef Działu Marketingu: Успокойтесь и сядьте, наши начальники отдела кадров ознакомят вас с ситуацией.

Generał: Ни один воротничок-рекламщик не будет мне говорить что делать!

Szef Działu Marketingu: Хорошо, сформулирую по другому. Не мог бы весьма почетный господин генерал занять место за столом и присоединиться к обсуждению столь важного вопроса?

Generał: Раз ты так вежливо предлагаешь.

Przewodniczący HR: Между вами есть некоторое напряжение. Ради блага совета директоров, обсудите это между собой после собрания.

Wiceprzewodniczący HR: Собственно.

Szef Działu Marketingu: Так-то я не возражаю, но у меня плотный график, в который нужно было втиснуть еще и эту встречу.

Generał: Я не собираюсь разговаривать с какими-то гражданскими о том, как должны решаться конфликты!

Przewodniczący HR: Генерал, вы должны понять, что общение важно, и если мы с ним разобремся, то сможем сократить в половину.

Wiceprzewodniczący HR: Подтверждаю.

Generał: Я вас двоих сейчас сокращу в половину!

(Господин Гжегож, который принимает участие во встрече по стационарному телефону офиса, присоединяется к разговору.).

Pan Grzegorz: Вашу мать! Возьмите себя уже в руки, я тут и все слышу, да и не только я, вы мне рыбу распугаете.

Szef Działu Marketingu: Согласен. Мы должны успокоиться и пойти на встречу, ведь время на исходе.

Generał: Факт, но где ты нахрен находишься?!

Pan Grzegorz: Все еще в отпуске.

Szef Działu Marketingu: Я думаю, это немного бестактно — созвать встречу и не появляться самому.

Pan Grzegorz: Не за тем я делал прикормку, чтобы бросить удочку и уехать. К тому же я пиздец как далеко, так что это быстрее.

Szef Działu Marketingu: Это объясняет твое отсутствие, но что насчет Профессора и Председателя?

Przewodniczący HR: К сожалению, председатель не сможет присутствовать на встрече.

Wiceprzewodniczący HR: Он сказал нам, что в настоящее время ему нездоровится. А это значит, что, согласно регламенту, один из руководителей отдела кадров получает один дополнительный голос, чтобы предотвратить тупиковую ситуацию.

Szef Działu Marketingu: Мы все знаем это правило, не знаю, почему ты продолжаешь его повторять.

Generał: Вот тут я соглашаюсь с тобой, я просто раздражает!

Pan Grzegorz: Ну да. И давайте не нудите насчет того, чья сейчас очередь. Вы всегда друг с другом соглашаетесь, как старик и баба, так что мне без разницы.

Szef Działu Marketingu: Факт. Давайте не будем тратить время. Выбирай между собой.

Generał: Я за!

Wiceprzewodniczący HR: В таком случае, в последний раз право голоса получил ты, так что теперь это должен быть я. Есть какие-нибудь возражения?

Przewodniczący HR: Нет никаких.

Szef Działu Marketingu: В итоге мы закончили с Председателем, так что перейдем к Проффесору. Мы не знаем, что с ним. Он получил информацию о встрече, но до сих пор никак не ответил.

(Звонит офисный телефон, Wiceprzewodniczący HR принимает звонок и переводит устройство в режим конференции, профессор присоединяется к совещанию.).

Profesor: Извиняюсь за отсутствие. Это связано с тем, что я был вынужден находиться в 24-часовом карантине из-за недосмотра и невнимательности. По этой причине я ограничу свое присутствие на заседании телефонным звонком.

Pan Grzegorz: Ладно, раз все уже собрались, я скажу зачем я созвал это собрание.

Szef Działu Marketingu: Так говори, потому что некоторые ждут здесь уже двадцать минут, и до сих не знают почему.

Pan Grzegorz: Не горячись, уже говорю. Ну, один из моих мужиков, который управляет фермами грибов, позвонил мне и сказал, что у них там целое гребанное мероприятие. Произошёл какой-то несчастный случай и приехал экипаж генерала, но лучшее еще вперди. Ебаные грибы резко поумнели и, вроде как, пугают их, что если мы с ними не поболтаем, то предадут нашу информацию огласке.

Generał: Какого черта!? Я не позволю себя шантажировать!

Szef Działu Marketingu: Успокойся, тут нужно подумать. Кстати, как так вообще получилось, что именно Грегори сообщил нам об этом, а не кто-то из твоих солдатиков?

Pan Grzegorz: По-видимому, его команде насрать на эти знания и они ебашат по процедуре.

Generał: У нас хотя-бы есть процедуры! Не то, что у тебя: анархия и кумовство.

Szef Działu Marketingu: Если бы не он, мы бы ничего об этом не знали, и могла бы случиться катастрофа. И это не первый раз, вечно у тебя доходит до несубординации подчиненных

Generał: Сказал тот, у кого мы постоянно находим шпионов! Как это возможно, что они прокрадываются только к тебе?!

Szef Działu Marketingu: Мы знаем о них, потому что разоблачаем, а ты можешь держать их прямо у себя под носом, и не замечать.

Generał: Сейчас ты у меня кулак под носом не заметишь!

Profesor: Господа, давайте успокоимся. У нас тут серьезная проблема, которую побыстрее нужно решить. Предлагаю послать какого-то агента по кадрам, чтобы он перенял на себя юрисдикцию, пока мы обсуждаем решение. Согласны ли все, что это хороший план и его следует реализовать?

Szef Działu Marketingu: Да, звучит разумно.

Pan Grzegorz: Ага, я все равно не вижу вариантов получше.

Generał: Это приемлемый план!

Przewodniczący HR: Конечно.

Wiceprzewodniczący HR: Уже звоню, чтобы кто-то поехал.

(Wiceprzewodniczący HR выходит с телефоном в руках).

Pan Grzegorz: Кадровый отдел всегда согласен, так что можно начать и без них.

Przewodniczący HR: Это факт, что мы всегда согласны, но потому и проблем нет. Тем более, что мы должны поторопиться.

Szef Działu Marketingu: Ну, если мы уже на одной волне, ты можно думать, что делать. Грегори, у тебя есть еще какая-нибудь информация?

Pan Grzegorz: Что-то есть. Знаю, что шантаж начался где-то полутора часа назад, а разобр темы и принятие мер они дали нам три часа. Сразу говорю, я пытался собрать вас быстрее, но как-то не пошло.

Profesor: Есть ли у тебя какая-либо информация о том, какие грибы выращиваются на той ферме и каковы были обстоятельства появления факторов, спровоцировавших инцидент?

Pan Grzegorz: Где-то есть на это все бумаги, но у меня их нет с собой. Может у твоих яйцеголовых что-то есть.

Profesor: Понимаю, позже отправлю информацию менеджерам, чтобы искали данные.

Szef Działu Marketingu: Как они вообще передали эту информацию?

Pan Grzegorz: Wysłały emaila z komputera, zanim wyjęli korki.

Profesor: Zdolność manipulacji sprzętem elektronicznym, to bardzo interesujące. Będę chciał próbki tego co tam się wykreowało.

Szef Działu Marketingu: To daje nam też pewność, że nie blefują w związku z tym, że posiadają dane i mogą je upublicznić.

Generał: Mogą móc, ale są otoczone! Bez prądu nic nigdzie nie wyślą, a to są puste pogróżki!

Profesor: Mylisz się, otóż jakiś czas temu odkryliśmy gatunek grzybów zdolny wytworzyć prąd przemienny, dlatego nawet przy braku zasilania istnieje możliwość, iż w odpowiednim momencie same zasilą system.

Generał: Przecież możemy odciąć wszystkie urządzenia elektryczne w zasięgu i ich przygwoździć!

Profesor: Nie znamy tempa rozrostu tej istoty, jeśli niezauważona podpięła się do komputera nie wiadomo ile czasu temu to aktualnie może już kontrolować bliżej nieokreślony obszar.

Przewodniczący HR: Mhh, ja usłyszałem już wystarczająco dużo, myślę, że czas na głosowanie.

Szef Działu Marketingu: Słusznie, nie ma co tracić czasu.

Generał: Nie ma co tego przekładać!

Pan Grzegorz: Dawać to szybko, bo się skupić nie mogę.

Profesor: Nie mam przeciwwskazań przed rozpoczęciem głosowania.

Szef Działu Marketingu: Dobrze. W takim razie kto uważa, że powinniśmy pertraktować? Ja jestem za.

Przewodniczący HR: Ja też jestem za.

Profesor: Zgadzam się.

Pan Grzegorz: Nie ma co, lepsze to od rozwalania, co popadnie.

Generał: Co do cholery!? Czy was pogięło!? Nie negocjujemy z grzybami, my je sprzedajemy! Poza tym jestem pewien, że to blef, a wy się nabieracie!

Profesor: Nie możemy niszczyć tak wartościowych okazów, to pierwszy taki przypadek w całej mojej karierze naukowej i zwykły ludzki strach przed nieznanym nie może mnie, znaczy "nas" powstrzymać przed zbadaniem go.

Szef Działu Marketingu: Zatuszowanie próby usunięcia czegoś o nieznanym rozmiarze może być bardzo problematyczne, lepiej spróbować opcji, która rozwiąże problem po cichu.

Pan Grzegorz: Ja ci się tłumaczyć nie będę służbisto za dychę. Jest głos, jest.

Generał: Zaraz tam do ciebie pojadę i…

(Wiceprzewodniczący HR wraca do pomieszczenia.)

Wiceprzewodniczący HR: Załatwione, ludzie z Podkarpackiego Działu Kadr są w drodze.

Przewodniczący HR: Dobra robota.


9:10|Hydroponiczna hodowla nr.4| Pomieszczenie główne.
(Żołnierka zdaje raport Dowódcy Oddziału, obok stoi Szef Hodowli).

Dowódca Oddziału: Jakieś postępy?

Żołnierka: Dowódco, melduję, że w ciągu pięciu minut pokonamy pierwszą gródź.

Dowódca Oddziału: Słucham!? Pokonanie jeden grodzi miało wam zająć półtorej godziny, to już druga godzina i wciąż się nie przebiliście?

Żołnierka: Materiał, z którego zostały wykonane jest wytrzymalszy niż przypuszczaliśmy.

Dowódca Oddziału: W takim wypadku nie przebijemy się na czas.

Żołnierka: Potwierdzam.

Dowódca Oddziału: Ty mi tu nie potwierdzaj tylko spinaj się by to jak najszybciej dokończyć przebijanie się przez tą zaporę, przechodzimy do planu b.

Szef Hodowli: A to nie jest czas, by powiadomić górę?

Dowódca Oddziału: Nie kwestionuj moich rozkazów! Mam plan i wiem co trzeba zrobić w tej sytuacji.

Szef Hodowli: Możesz się podzielisz tym planem?

Dowódca Oddziału: Stworzymy mały otwór, przez który wprowadzimy do środka paliwo z miotacza i podpalimy. W ten sposób wywołamy pożar kontrolowany, który rozwiąże problem.

Szef Hodowli: Przecież to jest szalone.

Żołnierka: Dowódco, ale to niezgodne z protokołem.

Dowódca Oddziału: Nie mamy czasu na protokół! Poza tym to ja tu wydaję rozkazy i zrobimy to jak każę, a jeśli komuś to nie pasuję to od razu mogę go pociągnąć do konsekwencji za niesubordynację.

Członek działu kadr: To właśnie chcieliśmy usłyszeć.

(Do pomieszczenia wchodzi dwóch Członków Działu Kadr w garniturach z obstawą w postaci trójki ochroniarzy).

Dowódca Oddziału: Kim wy kurwa jesteście?

Członek działu kadr: Podkarpacki Dział Kadr. Zostaliśmy wezwani, po donosie odnośnie łamania podstawowych zasad Związku mogących skutkować poważnymi stratami dla organizacji.

Dowódca Oddziału: Nie macie dowodów, poza tym to moja operacja i tylko ja wiem jak należy to robić.

Członek działu kadr: Trzy błędy w takim zdaniu.

(Członek działu kadr wyjmuje zapisaną kartkę papieru).

Dowódca Oddziału: Co to do cholery jest!?

Członek działu kadr: Dokument na mocy, którego ta sprawa przechodzi pod jurysdykcje Podkarpackiego Działu Kadr.

Dowódca Oddziału: Nie macie prawa!

Członek działu kadr: Mamy, a teraz pojedzie pan z czwórką moich ludzi po dobroci, albo trzeba będzie dopisać kolejny papier do twojej rozbudowanej kartoteki.

Dowódca Oddziału: To nie koniec!

Członek działu kadr: Wszyscy tak mówią, a teraz żegnam.

(Dowódca Oddziału zostaje zabrany przez pracowników Działu Kadr).

Członek działu kadr: Czy ktoś ma problem z tym co się stało?

(Cisza).

Członek działu kadr: Świetnie, to teraz niech ktoś mi złoży raport taktyczny, proszę.


9:20|Główna kwatera PZGA| Pokój obrad.
(Generał, Pan Grzegorz, Szef Działu Marketingu, Profesor, Przewodniczący HR i Wiceprzewodniczący HR znajdują się przy stole, na którym umieszczono laptopa z włączonym komunikatorem głosowym).

Pan Grzegorz: Jeszcze raz, jak to będzie działać?

Szef Działu Marketingu: W największym skrócie, damy tym grzybom podłączyć się do komputera, który ma połączenie jedynie z tym, będziemy mieli kontakt i uniemożliwimy dostęp do innych delikatnych danych. Teraz zrozumiałeś?

Pan Grzegorz: Ta, wcześniej po prostu, żem nie słyszał, bo miałem mocne branie, piękny okoń. Nie jestem taki głupi, jak myślicie.

Generał: To, co teraz robisz jest nieodpowiedzialne! Przyszłość całej organizacji jest zagrożona, a ty siedzisz łowiąc ryby i popijając piwo!

Pan Grzegorz: Nie wybrał, żem tego momentu na kryzys, no i ja mam życie osobiste, w przeciwieństwie do innych.

Przewodniczący HR: Przestańcie! Będziemy mogli wrócić do własnych sporów, w momencie, w którym nasze tyłki będą bezpieczne. Profesorze, proszę mnie poprzeć.

Profesor: Zgadzam się, należy skupić teraz wszystkie nasze zasoby intelektualne na obecnym problemie. Dodam, iż jeśli uda nam się rozwiązać ten kryzys bez żadnych strat własnych to sam przedstawię kilka swoich przemyśleń oraz poglądów osobistych.

Szef Działu Marketingu: To wracając do problemu, łączę się. Przekazuj im, by podłączyli zasilanie.

(Szef Działu Marketingu trzymający telefon wyłącza wyciszenie mikrofonu).

Szef Działu Marketingu: Jesteśmy gotowi, podłączajcie.

Офиокордицепс сапиенс: Witajcie. Mamy nadzieje, że nas wysłuchacie i przyjmiecie nasze żądania. Musicie, bo inaczej nie zawahamy się zrobić tego do czego jesteśmy zdolni.

Generał: Jaką mamy gwarancje, że w ogóle coś na nas macie!?

Szef Działu Marketingu: Musiałeś kurwa, naprawdę musiałeś?

Офиокордицепс сапиенс: Chcecie się przekonać? W takim razie proszę bardzo, ale następny pokaz siły na pewno was zaboli.

(Na komputer przychodzi wiadomość od Офиокордицепс сапиенс z załączonym dokumentem).

Pan Grzegorz: Co przysłali?

Szef Działu Marketingu: O cholera, to są wszystkie placówki, położenie każdego magazynu, hodowli i laboratorium.

Przewodniczący HR: Dobrze, rozumiemy, jakie dane posiadacie, teraz spróbujmy dojść do rozwiązania, które usatysfakcjonuje wszystkich.

Wiceprzewodniczący HR: Właśnie.

Офиокордицепс сапиенс: Cieszy nas to, że chcecie współpracować. Mimo że nie macie wyboru.

Profesor: W takim razie, jeśli już wszyscy są świadomi drugiej strony to możemy przejść do kolejnej fazy negocjacji. Znamy już zdarzenie, które nastąpi w razie niespełnienia przez nas warunków, ale wciąż nie wiemy, co mieści się w zakresie tych warunków. .

Офиокордицепс сапиенс: To słuchajcie, bo nie będziemy powtarzać.. Żądamy członkostwa w zarządzie. Resztę podamy po rozpatrzeniu tego punktu.

Przewodniczący HR: Potrzebujemy chwili na przedyskutowanie tego.

(Przewodniczący HR wyłącza mikrofon w komputerze).

Przewodniczący HR: Musimy teraz rozważyć usłyszany warunek. Proponuje wstępne głosowanie.

Generał: Chyba coś z wami nie tak, jeśli myślicie nad dyskutowaniem o przyjęcie takiego warunku!

Wiceprzewodniczący HR: Ze mną na pewno wszystko w porządku i zgadzam się z pomysłem wstępnego głosowania, to będzie dobry start.

Profesor: Popieram tą ideę, dzięki takiej ankiecie będziemy mieć bazę pod dalszą dyskusję i łatwiej znajdziemy consensus.

Generał: Ja się nie zgadzam, nie będę brał udziału w tej szopce!

Wiceprzewodniczący HR: Mamy już wystarczającą ilość głosów "za", więc twój sprzeciw nie ma oparcia.

Przewodniczący HR: W takim razie czas na głosowanie. Ja jest za zgodzeniem się na te warunki.

Wiceprzewodniczący HR: Podobnie.

Profesor: Zgłaszam całkowity sprzeciw.

Generał: No chyba was powaliło, że się z tym zgodzę.

Pan Grzegorz: Takiego wała, jak Polska cała, nie ma mowy.

Szef Działu Marketingu: Znam nasze możliwości tuszowania informacji, nie mamy możliwości ukrycia tego, więc musimy zgodzić się na warunki.

Przewodniczący HR: Czyli wynik to cztery "za" i trzy "przeciw". W takim wypadku, czy ma ktoś coś do dodania przed ogłoszeniem wyniku jako oficjalny?

(Generał wstaję od stołu).

Generał: Nie ma praktycznej ani teoretycznej możliwości, by dopuścić te grzyby do zarządu!

Pan Grzegorz: Właśnie, godzinę temu zajebały jednego z moich ludzi, a teraz mają siedzieć obok mnie, coś tu kurwa nie gra.

Profesor:Jestem całkowicie przekonany o tym, iż okazy te będą się solidaryzować ze swoim rodzajem, co znacznie spowolni pracę związku i zablokuje nam niektóre gałęzie rozwoju.

Przewodniczący HR: Choć podawane przez większość z was argumenty mają dużo sensu, tak nie można zignorować wyniku głosowania.

Szef Działu Marketingu: Musicie pomyśleć na szerszą skalę, jeśli teraz nie zażegnamy tego kryzysu to będzie to koniec związku. Tamci na pewno natychmiast pozyskają informacje, zanim zdołamy je jakoś zatuszować. Od dawna wiemy, że nasze siły zbrojne nie mają szans. Zgadza się, Generale?

Generał: Doktryna naszych sił bojowych nie jest nastawiona na ilość oraz otwartą walkę, to fakt! Mimo tego nie możemy dopuścić do przejęcia władzy przez własny produkt, stracilibyśmy cały szacunek!

Przewodniczący HR: Tak, jak już powiedziałem, rozumiemy wasze argumenty, ale wynik jest, jaki jest i nie możecie na to wpłynąć.

Profesor: Technicznie rzecz biorąc jest jedna opcja nieuwzględniona w protokole.

Szef Działu Marketingu: No nie mówcie, że chcecie odwalić numer na pięciolatka.

Pan Grzegorz: A właśnie, że to zrobimy, już widzę, jak se radzicie bez zbieraczy, służb zbrojnych, czy jajogłowych.

Profesor: Ująłbym to inaczej jednak to właściwe określenie naszego zamiaru.

Szef Działu Marketingu: Słuchajcie, to nie jest dobry moment na wasze fanaberię, czas goni, a rozłam nam go więcej nie zdobędzie.

Wiceprzewodniczący HR: To jedna sprawa, a drugą jest to, że pracownicy są oddani organizacji, nie wam. Może znajdą się jakieś lojalne jednostki, ale większość zostanie i znajdzie się ktoś nowy.

Przewodniczący HR: Musicie się uspokoić, bo inaczej to się źle dla was skończy. Głosowanie już przegraliście, więc zobaczmy, jak to się potoczy, a jeśli będziecie mieli dość to po prostu będziecie mogli opuścić związek, czy zrobić to, co chcecie. Pasuje wam?

Profesor: Nie widzę logiczniejszej opcji.

Pan Grzegorz: Niech będzie.

Generał: Nie zgadzam się, ale przez brak lepszej alternatywy mogę na to pójść.

Przewodniczący HR: Dobrze. Jak już skończyliście wasz mały wyskok to możemy ruszyć dalej z pertraktacjami.

(Przewodniczący HR włącza ponownie mikrofon).

Офиокордицепс сапиенс: Jaka jest wasza decyzja? Nie chcemy was poganiać. Ale czas wam się kończy.

Przewodniczący HR: Wstępnie przyjęliśmy wasz pierwszy warunek. Jaka jest reszta żądań?

Офиокордицепс сапиенс: Cieszy nas wasza współpraca. Jeśli już spełniliście ten warunek to pora na inne związane z nim.

Pan Grzegorz: To znaczy?

Офиокордицепс сапиенс: Żądamy całkowitej ochrony swoich tkanek. Będziecie mogli zebrać zarodniki, ale to wszystko. Oczywiście możecie sobie próbować hodować innych z naszego rodzaju i ich używać, nas to nie obchodzi.

Przewodniczący HR: Myślę, że jest to akceptowalny warunek.

Profesor: Nie spodziewałem się takiego egoizmu ze strony grzybów, to naprawdę fascynujące, rozwiewa też moje obawy.

Офиокордицепс сапиенс: Cieczy nas to. Teraz przejdźmy do ważniejszej kwestii. Chcemy dla siebie cały ten budynek, wyposażony zgodnie z naszym projektem. Do tego będziemy potrzebowali uzbrojonego personelu.

Generał: Przepraszam, ale co?!

Офиокордицепс сапиенс: Jakiś problem? Bo jeśli tak, to możemy zakończyć negocjacje.

Szef Działu Marketingu: Takie pochopne decyzje nie są potrzebne. Mimo to uważam, że to była częściowo odpowiednia reakcja.

Pan Grzegorz: Częściowo, to kurwa była idealna reakcja, mimo że z ust tego służbisty.

Офиокордицепс сапиенс: Nie rozumiemy, w czym problem. Potrzebujemy ochrony.

Pan Grzegorz: Przed czym niby?

Офиокордицепс сапиенс: Przed waszą zemstą. Zabiliśmy jednego z waszych. I choć możemy za to pokutować, to wiemy, że są tacy, co nie wybaczą.

Pan Grzegorz: Nie powinniście mówić tak lekko o tak ważnej kwestii.

Офиокордицепс сапиенс: Chyba się trochę zapominacie. To my mamy jedyne karty przetargowe.

Generał: Jesteście pewni? Wciąż możemy wam pokazać, jak zrównujemy wasz budynek z ziemią!

Pan Grzegorz: Nie chce się zgadzać, ale racja, wcześniej sprawa wymagała delikatności, ale teraz, gdy pokazują, jak nas traktują to nie ma, co się cackać.

Офиокордицепс сапиенс: Jesteście pewni, że dacie radę, zanim was zniszczymy?

Profesor: Są na to pewne szansę, jeśli czas reakcji i rozłożenie dostępnych ładunków będzie odpowiednie.

Przewodniczący HR: Może się wszyscy uspokoimy?

Szef Działu Marketingu: Chyba na to za późno, wszystkich trafia szlag, a mi po usłyszeniu reszty warunków też to zaczyna śmierdzieć.

Офиокордицепс сапиенс: To wasza ostateczna decyzja. Teraz to się źle dla was skończy.

(Do pomieszczenia wchodzi Prezes ubrany w swoją dwuwarstwową kamizelkę).

Prezes: Witam wszystkich zebranych. Przepraszam, za moją wcześniejszą nieobecność, ale musiałem się zająć pewną sprawą.

Офиокордицепс сапиенс: Kim jesteś? Będziesz współpracował? A może się postawisz?

Przewodniczący HR: Prezesie, sytuacja…

Prezes: Wiem. Zapewniam, że sytuacja jest już pod kontrolą i się tym zajmę, wystarczy, że wszyscy wyjdą na pięć minut i później dokończymy negocjacje, jak trzeba.


9:35|Hydroponiczna hodowla nr.4| Pomieszczenie główne.
(Członek działu kadr odczytuje wiadomość, jaką dostał na swój telefon, podchodzi do Żołnierki).

Członek działu kadr: Dostałem rozkazy z góry. Mam wejść do środka.

Żołnierka: Przecież druga gródź jest zamknięta, a wy kazaliście się nie przebijać.

Członek działu kadr: To fakt. Mam informacje, że przebicie się nie jest konieczne, jedyne co mam zrobić to wejść do tamtego pomieszczenia.

Żołnierka: Już przygotowujemy kombinezon.

Członek działu kadr: To niepotrzebne.

Żołnierka: Co? Przecież tam jest skażenie.

Członek działu kadr: Spokojnie, wszystko jest pod kontrolą. Jeszcze jedno, upewnijcie się, że monitoring jest wyłączony, to jest rozkaz, w innym wypadku całe zadanie jest zagrożone.

Żołnierka: Rozumiem.


9:40|Główna kwatera PZGA| Pokój obrad.
(Generał, Pan Grzegorz, Szef Działu Marketingu, Profesor, Przewodniczący HR i Wiceprzewodniczący HR znajdują się ponownie w pomieszczeniu, w którym znajduje się Prezes).

Pan Grzegorz: Prezesie, jak wygląda sytuacja, bo ja nie zamierzam z tym współpracować.

Szef Działu Marketingu: Podobnie, ich warunki są podejrzane.

Generał: Ja wciąż trzymam swoje stanowisko!

Prezes: Rozumiem was i znalazłem dobre rozwiązanie.

Przewodniczący HR: Słuchamy Prezesie.

Prezes: Na początku chciałbym zauważyć, że pierwotne głosowanie, które było wykonane poprawnie ogłosiło przyjęcie świadomej kolonii Офиокордицепс сапиенс na stanowisko członka zarządu. Nie będę w żaden sposób kłócił się z tą decyzją, zwłaszcza że to moja wina, że nie wypowiadałem się w tej kwestii. W każdym razie główną rzeczą, która was pewnie martwi są te dodatkowe warunki.

Szef Działu Marketingu: Zgadza się.

Pan Grzegorz: A jak.

Profesor: Potwierdzam.

Generał: Głównie to.

Prezes: Rozumiem. W taki razie mam dobre wieści. Wynegocjowałem pewną zmianę tych warunków. Nie damy im uzbrojonych ochroniarzy oraz rozbudowywać się wedle własnego projektu. Jednak z powodu lokalizacji oraz braku możliwości przeniesienia będziemy musieli przekształcić hodowlę w węzeł informacyjny, ponieważ, jak pokazała ta sytuacja nasze zaplecze elektroniczne leży. Tym będzie się zajmował nasz nowy członek zarządu, bez problemu włamał się do obecnego systemu, więc zabezpieczy obecny.

Szef Działu Marketingu: Czyli zamiast dawać im ludzi damy im wszystkie nasze informacje i możliwość ich dowolnej dystrybucji i kontroli? Przecież to jest sto razy niebezpieczniejsze.

Przewodniczący HR: Nie przerywaj, Prezes nam to objaśni, mam nadzieję.

Prezes: Macie kryzys zaufania i to jest całkowicie uzasadnione. Dlatego wynegocjowałem pewien manualny system bezpieczeństwa. Za zgodą sześciu członków zarządu będzie możliwe włączenie systemu, który spali całą kolonię w ciągu dziesięciu sekund. System jest całkowicie manualny, więc nie ma zagrożenia ze strony przejęcia układów. Oczywiście wszystko biorę na siebie i w razie, jak coś pójdzie nie tak wezmę całą odpowiedzialność.

Profesor: To bardzo rozważne posunięcie.

Generał: Myślę, że to da nam nad nimi przewagę, świetny pomysł Prezesie!

Szef Działu Marketingu: Faktycznie przyda nam się poprawa naszej sieci, w końcu na dobre wejdziemy w erę komputerów.

Wiceprzewodniczący HR: Czyli wszystkie problemy rozwiązane?

Przewodniczący HR: Chyba tak.

Wiceprzewodniczący HR: No to kryzys został zażegnany.

Pan Grzegorz: Nie do końca, ja wciąż mam z tym problem. Zginął nasz pracownik i my teraz planujemy ot, tak zamieść to pod dywan. Prawdą jest, że istnieje sporo zagrożeń przy zbieraniu grzybów anomalnych, ale hodowle powinny być bezpieczne, kontrolowane warunki, w których nikt nie powinien nawet zostać ciężko ranny.

Prezes: Niestety nie wiem, co ci mam powiedzieć. Mogę powiedzieć tylko, że to cena, którą musimy zapłacić. Zmiany, te lepsze i gorsze zawsze niosły za sobą koszt, nie tylko ten materialny, ale też moralny. Choć wiem, że nie da się wynagrodzić życia, to możemy chociaż spróbować.

Pan Grzegorz: Prezesie, za przeproszeniem. Możesz sobie darować tę tanią filozofię, rozumiem sytuację, jednak to nic nie zmienia. To wciąż jest kolonia zabójczego grzyba, która będziemy trzymać w szachu, aż się nie wycwani i nie obróci sytuacji. Na koniec powiem tyle, jeśli ktoś będzie chciał spalić tych cwaniaków mój głos jest zawsze "za". A teraz wracam do spokojnej tafli jeziora i wędki.


19:30|Główna kwatera PZGA| Gabinet Prezesa.
(Prezes stoi przy oknie i popija miód pitny, na blacie biurka stoi komputer połączony z Офиокордицепс сапиенс)

Prezes: Stary nawyk, zaczął się na początku mojej kariery i w sumie został ze mną na stałe. Chyba jestem uzależniony, ale nie od alkoholu, a od smaku i przeszłości. Piłem to przez całą moją karierę i jakoś nie idzie mi tego odstawić.

Офиокордицепс сапиенс: Rozumiem, że robinie czegoś tak niepotrzebnego to fanaberia, na którą możesz sobie pozwolić, ale zwołałeś to spotkanie, by po prostu pokazać nam, co robisz, gdy masz czas wolny?

Prezes: Nie, nie dlatego chciałem przez chwilę porozmawiać. Poza tym, co się stało z podzielnością głosu, teraz jest taki bardziej jednolity.

Офиокордицепс сапиенс: Bo wszyscy jesteśmy zgodni w naszych opiniach o tobie.

Prezes: Nie wiem, czy powinienem to docenić, czy się obrazić, ale wolę to pierwsze. Mam do ciebie kilka pytań.

Офиокордицепс сапиенс: Możesz pytać, tobie i twoim wasalom pozwalam na to, bo nas rozumiecie, ale tych ludzi trzymaj krótko, bo nie ręczę za wypadki.

Prezes: Trzeba być ostrożnym, ponieważ prawdą jest to, że będziesz mieć dostęp do systemu podpalania, tak, jeśli prawda wyjdzie na jaw to nie będzie najlepiej.

Офиокордицепс сапиенс: Skoro masz tylu własnych podwładnych, to po co polegasz na tych skłóconych małpach?

Prezes: Oni są ciekawi i mają swoje zalety. Jeśli pozostawisz ich samych sobie to będą ze sobą walczyć, niczym plemiona ludzi pierwotnych. Każdy będzie podkopywał działania drugiego dla własnej korzyści i strat reszty, ale da się to zmienić. Wystarczy, że znajdziesz im wspólny cel, bez którego stracą wszyscy. Wtedy nieważna jest ideologia, każdy będzie chciał chronić siebie, a jeśli drogą do tego ma być współpraca to zaczną, ją kultywować. Jednak nie można się ciągle mierzyć z kryzysami dlatego trzeba znaleźć coś wystarczająco silnego, by łączyło ich bez wywoływania klęski.

Офиокордицепс сапиенс: Co ty masz z tym filozofowaniem?

Prezes: Naleciałość charakteru, kolejny nawyk, którego nie udało mi się pozbyć.

Офиокордицепс сапиенс: Rozumiemy, ale chciałeś nam zadać jakieś pytania.

Prezes: A tak, zapomniałem się lekko. Dasz radę zająć się tą sprawą związaną z siecią, bo powiedziałem to trochę na wyrost, ponieważ w innym wypadku, by się raczej nie zgodzili?

Офиокордицепс сапиенс: Mam podstawowe informacje z tego zakresu, ale w momencie, gdy dostaniemy trochę czasu i dostęp do internetu będziemy mogli nauczyć się potrzebnych rzeczy w krótkim czasie.

Prezes: To dobrze, ponieważ w innym wypadku mielibyśmy poważny problem.

Офиокордицепс сапиенс: Zgadza się.

Prezes: Mam jeszcze jedno pytanie. Czy faktycznie miałeś te wszystkie dane, o których mówiłeś, ponieważ właśnie twierdzisz, że jeszcze nie wiesz, co robisz?

Офиокордицепс сапиенс:с Nie, to był zwykły blef. To, co im wysłałem było wszystkim, co miałem. Na szczęście się nie domyśleli, kretyni.

Prezes: Może i kretyni, ale bez nich ta organizacja nie byłaby tam, gdzie aktualnie jest.

Офиокордицепс сапиенс: Co masz przez to na myśli?

Prezes: Widzisz, wszędzie potrzebny jest balans. Znajdź środek we wszystkim i delikatne ruchy nie zaszkodzą, ale utrać równowagę i nie ważne, co robisz nie uda ci się go utrzymać. Tak samo jest ze związkiem, by móc swobodnie działać potrzebuję idiotów, którzy nawet nie zorientują się, co się dzieje i będą odciągać uwagę tych sprytniejszych. Ale z samymi idiotami wszystko na pewno rozleciałoby się, dlatego potrzebni są też ci kompetentni, którzy utrzymują biznes na powierzchni. Dzięki takim warunkom mogę swobodnie lawirować.

Пока не указано иное, содержимое этой страницы распространяется по лицензии Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License